Βλέπεις το μπαλάρι να πετάει σαν βροντή, εσείς όμως κολλάτε στην ίδια θέση; Η αδυναμία στον πυρήνα δεν είναι τύχη, είναι έλλειψη προπονήσεων που στόνουν το κέντρο του σώματος. Το πρόβλημα εδώ δεν είναι το ύψος, είναι η έλλειψη βάσης. Στο μπάσκετ, η δύναμη δεν έρχεται από τυχαία άσκηση, έρχεται από σχεδιασμένη αλυσίδα.
Πρώτο. Η πρόσθια αλυσίδα – Πέδιλα, γόνατα, κόμποι. Αν δεν συγκρατείς τη γή, η δύναμη θα ξεφύγει. Δεύτερο. Η οπίσθια αλυσίδα – Γλουτοί, ισχίες, πόδια. Χρησιμοποίησε το βάρος του σώματος σαν έλικα, όχι σαν αντίβαρο. Και τρίτο – ο κορμός. Ο κορμός είναι το κέντρο ελέγχου, το κέντρο του σήματος. Αν το αφήσεις ανοιχτό, η δύναμη καταρρέει μέσα σε λεπτά σχίσματα.
Εδώ το παιχνίδι γίνεται αληθινό. Ένα απλό squat, αν κάνεις το σωστό βάθος, είναι σαν να σπρώχνεις τα σύννεφα. Παίξε με το tempo: τρία δευτερόλεπτα κάτω, ένα πάνω. Μην ξεχνάς τη φάση “explosive” – οι άσκησεις με άλμα ή χτύπημα. Στο τέλος της σειράς, προσθέτεις ένα βάρος, δίνεις τη φινοκρίση του σήματος.
Οι αντίμετρα, τα kettlebell, τα sandbag… κάθε εργαλείο μπορεί να γίνει εργαλείο μυικής πυξίδας. Πάρε μια μέρα την εβδομάδα για “core storms” και άφησε ένα ή δύο για την εκρηκτική δύναμη. Στο stoichimanbasket.com θα βρεις προγράμματα που σπάζουν τη ρουτίνα.
Επικεντρώσου στην πρόοδο, όχι στην τέλεια. Επανάλαβε τα σκάφη, όχι με τη δύναμη ενός λιονταριού, αλλά με ακρίβεια ενός χαρτογράφου. Κάθε άσκηση πρέπει να είναι ένα μικρό βουνό που κυριαρχείς. Δεν χρειάζεται να τρέχεις 10 km ανά ημέρα, χρειάζεται να σηκώνεις το βάρος σου με 10% αδρότητα.
Πάρε το μπάσκετ σου σαν πύργο από άκακτο σκυρόδεμα: χτίσου με το σωστό σκίβο, στερέωσε το με κάθε τύπο άσκησης. Στο τέλος της προπόνησης, έλα με 3 sets σταθεράς πλακών, 5 φορές το μέγιστο. Πάρε το ζέσταμα, κάνε το ακατάσχετο.